• zgaga,
• utrata apetytu,
• przewlekłe bóle brzucha,
• mdłości oraz wymioty,
• zaburzenia przełykania, ból przy przełykaniu,
• permanentne gazy i wzdęcia,
• zaparcia lub utrzymujące się biegunki,
• ból przy oddawaniu stolca, krwawienie z odbytu, krew w stolcu.

Niektórzy pacjenci zgłaszają się do gastrologa w związku z obciążeniem genetycznym niektórymi chorobami układu pokarmowego.

Diagnostyka u gastrologa jest kilkuetapowa i rozpoczyna ja dokładny wywiad z pacjentem. Gastrolog wypytuje o charakter dolegliwości, przyjmowane leki, tryb życia, częstotliwość wypróżnień i choroby występujące w rodzinie. Następnie wykonywane jest badanie palpacyjne jamy brzusznej, które polega na ucisku brzucha w celu sprawdzenia napięcia w układzie pokarmowym i oceny wielkości narządów. Na podstawie wywiadu i pierwszych oględzin zazwyczaj lekarz gastroenterolog zleca wykonanie bardziej szczegółowych badań w warunkach laboratoryjnych lub klinicznych. Pacjent może zatem otrzymać skierowanie na następujące badania:

• analiza biochemiczna krwi: morfologia, próby wątrobowe, poziom enzymów trzustkowych, szczegółowy poziom elektrolitów, białek i hormonów,
• badanie stolca,
• USG jamy brzusznej ( oceniane są żołądek, wątroba, jelita, trzustka, pęcherzyk żółciowy, śledziona, nerki, nadnercza, pęcherz moczowy, dodatkowo u mężczyzn prostata, a u kobiet macica)
• RTG jamy brzusznej z kontrastem lub bez,
• gastroskopia, polegająca na wprowadzeniu przez przełyk pacjenta endoskopu, czyli długiego przewodu zakończonego urządzeniem do obrazowania, czyli kamerką oraz w niektórych przypadkach wyposażonego w szczypczyki do pobrania wycinka,
• kolonoskopia, która polega na wprowadzeniu endoskopu do jelita grubego przez odbytnicę,
• rezonans magnetyczny,
• tomografia komputerowa.